“Sa Dulo ng Ating Kabanata”

 

Title: “Sa Dulo ng Ating Kabanata”

Isang taon matapos ang kanilang hiwalayan, parehong nag-focus sina Kathryn at Daniel sa kani-kaniyang buhay at karera. Ngunit isang araw, parehong na-cast sa isang pelikulang tungkol sa dalawang taong muling pinagtagpo ng tadhana—mga karakter na parang sinulat para sa kanila.

Sa unang araw ng shooting, tahimik lang si Kathryn, habang si Daniel ay nakangiti pero halatang may kaba. Sa unang eksena pa lang, kailangan nilang magtitigan ng matagal. "Cut!" sigaw ng direktor. "Masyadong totoo 'yung tinginan niyo ah!"

Sa break, hindi naiwasang mag-usap ang dalawa.

Daniel: “Kumusta ka?”

Kathryn: “Masaya. Natuto. Ikaw?”

Daniel: nakangiti “Pareho tayo. Pero iba pa rin kapag ikaw ang kaharap.”

Habang lumalalim ang mga eksena sa pelikula, parang unti-unti ring bumabalik ang dating koneksyon nila. Isang eksena sa ulan ang pinakamatindi—yung eksenang magpapakatotoo ang mga karakter nila sa nararamdaman. Pero nang tawagin ang "cut", hindi agad sila bumitaw sa yakap.

Kathryn: “Hindi ko alam kung ako pa rin 'to… o kung ikaw pa rin 'yan.”

Daniel: “Ako pa rin. At ikaw pa rin ang hinahanap ng puso ko.”

Sa premiere night ng pelikula, sabay silang naglakad sa red carpet. Kinabukasan, trending ang larawan nila—hawak-kamay, may ngiting puno ng pag-asa.

Hindi nila kailangang kumpirmahin. Dahil minsan, ang kilig ay hindi sa salitang "balikan"—kundi sa paraan nilang tingnan ang isa’t isa, gaya ng dati.